in Chocolademelk

Uit de koelkast met Anouk Smies van Collectief 15.

6 kick off vragen voor Anouk Smies
#tekstbureauPURUS #collectief 15 #schrijver #dichter

door Wiebren Altena

> Anouk, met welk product kom jij uit de koelkast en waarom word je hier warm van?

Ik kies voor de chocolademelk. Ik werk hier in de winter liters van weg, zwemmend in romige zoetigheid. Op de een of andere manier heeft chocolademelk een prikkelend en tegelijkertijd geruststellend effect. Een kopje chocolademelk drinken is een soort brave vorm van escapisme voor me.

Wiebren: Is dat een soort zoet verlangen naar vroegere tijden?

Nou nee, het is meer een vlucht de toekomst in. Door de zoete smaak krijg ik visioenen. Ga ik als vanzelf dromen over dingen die ik nog wil verwerkelijken.

> Staat de chocolademelk ook symbool voor de vlamkracht in je werk?

Zeker.

Wiebren: Leg uit.

Mijn passie voor het schrijven is een glas dat nooit leeg raakt. Een soort bodemloze mok vol chocolademelk. Als ik mijn geest goed door elkaar schud en een bepaalde vrijheid in mijzelf creëer, proef ik gedurende het hele schrijfproces een zoete smaak. Dat is mijn flow. Ik houd van uitbundigheid in het schrijven, van beeldspraak en weerbarstige metaforen. Ik wil gelezen worden zoals je een mok chocolademelk in één teug achterover slaat. Het proces mag niet inzakken, de chocolade (mijn geest) en de melk (de tekst) moeten goed gemengd blijven.

> Kun je hier een paar zoete voorbeelden van geven?

Ik werk nu aan een lang verhaal van 80 hoofdstukken. Ik streef ernaar elk hoofdstuk compact, dus romig te houden.

Wiebren: Wat is dan de room in zo een hoofdstuk?

De room is denk ik een strakke spanningsboog. Daar ben ik altijd mee bezig. Je zorgt er zo voor dat de tekst moeiteloos bij lezers naar binnen glijdt. Inhoudelijk vind ik diepgang essentieel. Ik schrijf graag over het binnenste van de mens, zijn verborgen motieven, angsten en verlangens. Maar tegelijkertijd wil ik die inhoud in een leesbare vorm gieten. Inhoud en vorm versterken elkaar. Dat is bij chocolademelk eigenlijk toch ook wel zo. Chocola in gesmolten vorm glijdt makkelijker je keel in.

Uit de koelkast met Anouk Smies: Ik wil gelezen worden zoals je een mok chocolademelk in één teug achterover slaat.

> Zit er nog een andere soort chocolade in je innerlijke koelkast vast?

Ik moet nu op onverklaarbare wijze aan koetjesrepen repen denken. Ik zou ooit graag een kinderboek in dichtvorm willen schrijven. Kinderen zijn slimmer dan we weten, ze hebben enorm veel beeldend vermogen.

Wiebren: Zijn we dat als volwassenen een beetje verloren dan?

Ik denk het wel. Het is eigenlijk net als gedachteloos een kopje chocolademelk achterover slaan. Een kind proeft en geniet echt. Zo is het ook met taal. Associatief taalgebruik kun je soms beter aan kinderen kwijt dan aan volwassenen. Na een bepaalde leeftijd raken we verstrikt in rationele concepten. Een deur is dan gewoon een deur en we ruiken de verborgen wereld achter woorden en begrippen niet meer.

> Waarom zou de wereld van jouw activiteiten moeten weten?

Nou dat spreekt voor zich … moet ik dit echt beantwoorden? Ha ha! Dat is best een moeilijke vraag. Ik denk dat ik een gezonde gekte in me draag die ik als een virus kan verspreiden. De gekte is een vorm van escapisme. Een gat waardoor je uit het tijdruimte continuüm kan ontsnappen.

> Zou je tot slot nog iets kwijt willen over de chocolademelk en de zoet-romige kwaliteit van je werk?

Ik wil proberen mijn werk zo op de chocolademelk te laten lijken dat je er altijd van door wilt blijven drinken. Door verwondering kun je mensen een beetje laten smelten. Zo kunnen ze de verborgen wereld achter deuren weer gaan zien. Ook in poëzie laat je de realiteit zien vanuit een onverwachts perspectief: je schudt mensen wakker uit hun ingesleten gedachtevoren en laat ze weer kijken als een kind. Daar valt denk ik onverwacht geluk uit te putten.

 

Wil je meer weten over Anouk Smies? Bekijk hier haar site.

Benieuwd wie er de volgende keer uit de koelkast stapt? Like en volg de Facebookpagina van Collectief 15.

Write a comment

Reactie